نبايد در عرصهء پژوهش‌هاى حديثى و ترجمهء متون دينى ناديده گرفته شود . اين ترجمه شايد در يك نگاه ابتدايى ، چندان به حساب نيايد و براى خوانندگانى قابل فهم و روان نباشد ، و يا امروزين نباشد اما اين ، همهء واقعيت نيست . آثار بسيارى در عرصهء انديشهء دينى نوشته شده‌اند كه نه چند خوانا و روان هستند و نه امروزين ، و نياز به شرح و تفسير و بازخوانى دارند ، اما از واجبات علمى انديشهء دينىاند كه بايد به آنها پرداخته شود ، و پرداخته هم مىشود . اين اثر ، هر چند از شمار آنها نيست ، اما مىتواند دو نقش مهم ايفا كند : انتقال تجربهء ترجمهء حديث ، و بسط عمومى سازى فرهنگ دينى و حديثى . نكته‌ها و گفته‌ها در بارهء تحقيق 1 . در تحقيق و احياى اين اثر ، از هر دو نسخهء موجود ترجمه استفاده كرده‌ايم ، و پس از حروف نگارى ، و مقابلهء دقيق با نسخه‌ها ، و بر طرف كردن پاره‌اى مشكلات نگارشى و ويرايشى ، يك بار نيز همهء ترجمه با متن كتاب الكافى مقابله شد تا افتادگىها ، افزوده‌ها ، ترجمه ، شرح و خطاهاى ترجمه شناخته شود ، و پاراگراف بندى به درستى انجام گيرد . 2 . رسم الخط مترجم در تعدادى از كلمات ، با رسم الخط رايج متفاوت بوده كه اين دسته از كلمات به دليل تصرف به حساب نيامدن در نوشتار مترجم ، و نيز خوانا كردن متن ، تبديل به رسم الخط رايج شد . از اين قبيل است : تاى گرد عربى كه به جاى آن تاى كشيده نوشته شده و نيز كلمات عربى كه در آنها به جاى الف از واو استفاده مىشود ؛ مانند حيوة و زكات . مترجم به جاى « اى » اضافه در كلماتى مانند خانه‌اى ، غالباً از همزه استفاده كرده كه به جاى همزهء آخر روى يك كلمه ، از « اى » استفاده شد . مترجم در ترجمهء هذا و يا كلماتى از اين دست ، كه به شخص و يا شىء اشاره دارد ، به جاى « اين‌كه » و « او » از كلمهء « اينك » استفاده كرده ، كه به همين صورت « اينك » باقى ماند . 3 . مترجم از حرف ربط « كه » بسيار استفاده كرده ، به گونه‌اى كه از آغاز تا پايان ،